U mome zavicaju     u mome zavicaju kad je vruce izgore kad je hladno crce   snijeg poravna brda i dolove   u mome zavicaju   ravno polje, bez hlada bez ijednog drveta dvije rijeke kroz polje   kola sa sijenom na Boljusinoj cupriji   Salko Limun kaslje i mota skiju   u mome zavicaju   vrijedan narod ljudi se razmile   ljeti srade polje rade od zvijezde do zvijezde s jeseni vade krtolu, dogone cumur beru drva u planini kolju opasu   cuju se razapete koze   u mome zavicaju   zimu, zimuju sjede i deventaju vode svjetsku politiku       prokopaju put do zahoda i kolibe do na glavni put unesu lopatu i stave za vrata   u mome zavicaju   vjetar goni oblake razgoni kisu ujutru, proteko potok iz Dzaferovog dola vola da ponese   u mome zavicaju   Dunja prodaje novine Hamdija prodaje knjige Vukica prodaje odijela Vucic Vilic prodaje brasno Ale Posko drzi radnju u Gornjoj carsiji   privezani konji pred radnjom   more se kupiti na veresiju   u mome zavicaju   ljudi vole da sjede u kafani “Stari pazar” u ”Stari pazar” se ide vrljke, ko na solilo zovu Saja da donese pice piju ostra pica brzo piju   pricaju u „Starom pazaru“ o stocnoj pijaci jesu li trgovci dolazili je li ko sta prodo i kupio ko je usicario, a ko zijanio   u mome zavicaju     u neka doba pobili se u Danilovoj birtiji lete flase i stolice lete ljudi stakla, do koljena   dolazi miliconer Lazo da zavede red bogara nekom palica radi crna marica ceka   Lazo uvede red ni bubica se ne cuje   u mome zavicaju   ljudi vole da se pofale, da se prse da se busaju da se malo uzdignu da pretjeraju, da dodaju da izmisle   sale se, znaju da se nasale   jedan vice nece kisa sa Stepena nikad nije kisa dosla sa Stepena, ni cojek   u mome zavicaju   cekaju autobus za Mostar cekaju cacanski autobus autobus za Sarajevo idu negdje ljudi, mladi idu i ne vracaju se rijetko se vracaju rastrkaju se uzduz i poprijeko   u mome zavicaju           ljeti dodu ko laste vide se, i opet odlete negdje   hljeb im tamo, srce im ode srce ih vuce   pricaju o Dubrovniku, o Sarajevu, o Subotici o Vrbasu o tugi   oj,  tugo oj,  rodni kraju   u mome zavicaju   dzamija u carsiji crkva na drugom kraju tiha dzamija vise radi mrtvih, nego radi zivih skromne izvedbe hodza Atif iz Foce   Hajro Posko okuise sa munare Hajro pomali samo mu vidis fes na glavi pop Grgur   u mome zavicaju   ljudi vole da kartaju u kafani ”Slavljan,” bosanskoj kafani lete na to mjesto zaigraju se, daleko wc nemaju kad otici na karta je to ne vide se ljudi od dima disu na skrge ko gubi ljuti se znas ono     u mome zavicaju   lipa mirise drijen zutim procvjeta glog procvjeta zara zazari trnjina na Trnovoj glavici na Kokotovoj glavici na Bukanjama sjede cobani gledaju kud sunce hoda krave u zijanu   u mome zavicaju   namedila se planina pocivaju Baba i Djed pocine oko imamo havu ko niko  vazdusna banja  najcistiju vodu najpitkiju   ko ce to sve popiti   u mome zavicaju   ljudi nose kuce u brdo nije zgoreg imati brdo za ledima prave tvrde kuce, kamene na mjestu, suhe s pogledom pune svjetlosti bez suvisnog cvijeca   zatezu obojenu predu tesu hatule, kuju roznike, rezu zioke zile…   da imaju, gdje glavu unijeti da imaju , gdje vatru spiriti   u mome zavicaju   ljudi vole vlast ne gleda brata, da bi doso na vlast, da sjedne na stolicu   i voli da zasjedne i ako mora da ustane da se premjesti u neko ljepse mjesto najmanje Sarajevo ili Beograd   a kad zglajza u mome zavicaju   niko ga ne more utjesiti oda se picu ide od kafane do kafane od cojeka do cojeka govori kako bi on, da je on, da je on na tom mjestu znao bi sad, sta bi radio reko bi svakom brk u brk, i ceka priliku, vreba iz potaje iz prikrajka   u mome zavicaju   najgori snijeg je ”Niksicanin” tezak snijeg, lapara za noc napada streha mjera   najgori san nikad iz noci   pokrije proslost i sadasnjost   u mome zavicaju   Cafa pjeva i igra kad hoda igra kad sjedi igra kad spava igra   izbacili ga obijesni mladici, na Dunjinu trafiku nocio -36, srce u srcu puca     osto Cafa ziv mislili mahniti Cafa kako igro i pjevo cijelu noc   u mome zavicaju   ljeto vilovito jedni sjede jedni setaju s Bloka na Blok korziraju ko more nek seta otpale mu noge   drugi se pospustali po zidovima ko vrane pricaju, gdje su danas bili na kupanju   vruca voda na Kuhinji i na Bavanu Saco robe   u mome zavicaju   prode Arif presvuko se fino i obuko, i prezuo zacesljo frizuru napravio razdjeljak   zapinju neka deca za Arifa suje Arif ode necija majka na pazar prava, zdrava         pored hotela topola, velika topola ogromno stablo sluzi kao oglasna tabla, za smrtovnice crne, zelene i plave   Mehmed Grebovic sjedi, Ibro Memic sjedi Lazar Bogonja sjedi Hamid sjedi, Sucrija Custovic sjedi, Adem i Spasoje sjede Haso Dzeko i Savo Rele sjede dode i Muco, stoji   pusi i zali se nesto, na baba nije mu  sve potaman ne more da sjedi   u mome zavicaju   Ibro prodaje mlijeko Saban prodaje cimentu Milinko prodaje gvozde i elektriku Serif prodaje na malo i veliko   narod nanovo pravi kuce poco malo zivjet   u mome zavicaju   zemljotres zidovi igrali plafoni se ljuljali duvarovi se porusili zemlja ispucala bili na sarajevskoj tv     u mome zavicaju   stizala pomoc u gradi i materijalu davali se bespovratni krediti narod zaimo   nije zemljotres, nego dobrotres najsretniji u nesrecama da i nas bog pogleda   u mome zavicaju   prosarica ispod lijeska kukurijek i visibaba, ispod duvara ljubicica u avliji miloduh   ljudi grabe starugu s mrginja grabe baste krece vocke kade zidove deca preskacu vatru deca laju na zvijezde   u mome zavicaju   Tito dolazio jednom s Naserom prolazio jednom muajem dolazio skocilo staro i mlado malo i veliko svi smo mi jedno svi smo mi Tito   grad umiven ulice okupane cvijece iz Cavtata poruceno   u mome zavicaju   doktor je Vukotic doktor je Pikula doktor je Nikolic doktor je Dzeko zubar je Jovanka     u mome zavicaju   sta ce ti doktor narod ne voli bolnicu ko danas ode sjutri dan umre   postar je Mirko postar je Milan   Garo je majstor Novak je majstor   u mome zavicaju   rijeka Musnica protice kroza san, ponornica u sjecanjima ponire Saco, Jasarov coban, preplivo Okruglas, okruglu crnu vodu; gdje su se i najbolji plivaci dusili i topili   Nezir Fazlagic, zabaciva na Korniku Safet Cickalo na Kurtovu viru love na musicu   u mome zavicaju   ljudi vole da se sale znaju da se nasale   kako su ono brojali volove imali sest volova pa broj, fali li koji Galonju znamo jedan, dva, tri, cetiri, pet de nam je sesti vo pa ponovo broj; ali samo polahko evo Galonju znamo jedan, dva, tri, cetiri, pet   de nam je sesti vo ne moremo orati zeno   u mome zavicaju   Politiku pod ruku, u kafanu i citaj konjak predase i bistri neki su ostali na pravom putu, a neki na krivom, a neki na slijepom putu a neki na pola puta a neki pod putom   poslije krivi put more biti pravi, a pravi krivi samo prekrstimo putove       ljudi su sluzili i pobjednike, i porazene i oslobodioce i domace izdajnike i okupatore   u mome zavicaju   ljudi su mudri pola rata provedu s domacim izdajnicima, a pola s oslobodiocima hrane se kod okupatora   sticu zasluge na sve strane ucesnici su imaju crno na bijelo   u mome zavicaju   cojek je zec cojek je lisica cojek je vuk rezi, skici, pokazuje zube, usrce podavija rep   milujes zvijer odgajas sjenku poskoka pod jastukom   na prozoru, necija majka umisljena   u mome zavicaju   moler je Franjo soboslikar je Franjo gospodin je Franjo gospodin je Franc   razmuti, razblazi, i pocne cetka mu pjeva u ruci procvjetaju i progovore zidovi sija se masni cokul bjeze jasne linije   hoda na merdevinama ko na nogama   u mome zavicaju     Fehrat na cepalu, razbija krlje Ismet cjepka , Fehro se pita ceka ih strpljivo drvena koza dok jede, Fehro, izmedu zalogaja govori pjesmu “Surutovina”   pokraj fijakera toplo na stolicici zaspa   u mome zavicaju   Camil Pekar pravi struce i somune Hako dijeli deci secerleme Redzo pravi kolace Azim sisa i brije Munib sisa i brije i vodi politiku Peko sisa i brije Slavko Pavlovic sije odijela i kostime Rizo krpi obucu Dole ceslja vunu Pube Srbin boji predu   Jaso Colo cuva pola polja Simo je poljak Halili je poljak   Milan Hupkijevic je stari ucitelj   u mome zavicaju   ljudi vole da se sale, znaju da se nasale ucitelj Milan vice dacima deco sjutra cemo uciti jaje donesite svi po jedno jaje i poslije casova Milan zapakuje, u kutiju od cipela trideset jaja trideset jaja, trideset dana   u mome zavicaju   ljudi pamte, sjede i pricaju, prisjecaju se odu daleko u istoriju i zadugo se ne vrate sta znaju i neznaju ispricaju uglavnom pobijede sute, placu nad sudbinom, umanjuju grijeh otjeraju oblake preko Zivnja, kad stignu vrate poslije se gledaju mrko poprijeko   u mome zavicaju   deca kradu Dordove jabuke, deca omlate Hajrov orah, deca omlate Vladovu murvu deca oberu Ifetinu dunju,   dobro ograden Sulja Tanovica vocnjak   mores samo gledati i susit zube   jastreb ukrade i odnese Ismetovu najbolju kokos u Burku Ismetu ispred ociju grehota     u mome zavicaju       lijepo je biti tica lijepo je biti riba lijepo je biti zvjerka lijepo je biti travka   kako je biti cojek ne pitaj u mome zavicaju   sela, prikacena za nebesa rijeka pobjeze kroza zemlju strah se uvuko pod jastuk vuk se sakrio u ocima nebo skripi zubima   u mome zavicaju   hranimo decu, skolujemo odu u svijet nikakve koristi pada, i ispada se kisa skupimo vodu, puno polje i saljemo u Trebinje, nikakve koristi   bijemo se pet godina na pogresnoj strani nikakve koristi valjace, mozda nekad pljescemo pogresnim ljudima polomismo noge trceci umorimo se nosajuci slike umorimo se pjevajuci pjesme   umorimo se igrajuci kolo valjace, mozda nekad kad umremo     zaspemo, ne odmorimo se   u mome zavicaju   gore kamen dolje nebo   naporne pjesme, da propukne cojek   ode nema lahka hljeba ode nema lahke pjesme ode nema lagodna zivota ode nema srece zadovoljni ljudi   u mome zavicaju   Jasar goni „grnu“ Kapetan vozi Fapa Rizo vozi Volgu Fuco vozi opstinskog Pezoa Meko vozi rudnicki kombi Hruscov vozi motor Ruza vozi beciklo   dva autobusa, Predrag i Nenad, parkirana kraj pilane niko ne vozi     u mome zavicaju   beru lipu beru sipure beru zovu beru i komaju ljesnike   beru drenjine mlate gloginje beru pritke saraju stapove prave svirale prave drzalice silje pridruge   idu od Krsca do Brnjca idu s kraja na kraj idu od nemila do nedraga   produ ispod kapi     peru vunu sjerinu pljujckaju medu prste i predu, motaju kancela nagrade stan i tkaju   saren cilim Gatacko polje tkaju teska je mustra Gatacko polje u jeku, u punom cvatu   neznaju hoce li stici u mome zavicaju   briju kozu na mijeh prave drvene grablje i vile otkivaju kose pljunu u belegiju kosa zmija   jedu u trku, s noga nagli i napresiti   u mome zavicaju   kad umres zakopaju te kad nekom smetas pomaknu te kad trazis ko i drugi presele te kad dignes glavu, u pojam ubiju te kad dojadis mrtav, otkopaju te     nema te ni zivog, ni mrtvog   u mome zavicaju     putuj nisi obican putnik daleko putuj i u najdalje kad doputujes nisi jos doputovao   kad stignes na kraj svijeta, tek si na pola puta kad sretnes smrt, tek si na pola zivota kad upoznas ljubav, tek si na dnevi nasto   opisi polje bez ijednog drveta slobodan sastav   podvuci crtu saberi i oduzmi i na kraju nista   snijeg pod jastukom                                                                                                         Ljeta  2009.